Kto stoi za guzikiem, który zatrzymuje linię? Jest środek nocnej zmiany. Maszyna zaczyna wydawać dźwięk, którego nikt wcześniej nie słyszał. Operator ma dwie sekundy, może trzy, żeby zdecydować: zatrzymać linię i ryzykować przestój, którego nikt mu nie wybaczy, czy jechać dalej i liczyć, że to nic poważnego. Kierownik zmiany śpi w domu. Procedura każe eskalować problem, ale eskalacja zajmie piętnaście minut, a maszyna tyle nie czeka. Operator naciska guzik. Linia staje. Kto w tym momencie podjął decyzję zarządczą? Formalnie – nikt, bo operator nie ma do tego uprawnień. Faktycznie – on. I to on poniesie tego konsekwencje, niezależnie od tego, co jest napisane w jego zakresie obowiązków.
Autor: Marcin Pieniuta
Czy da się dziś rozmawiać o zarządzaniu produkcją, nie wspominając o sztucznej inteligencji? Chyba nie bardzo. Problem w tym, że im częściej ktoś rzuca tym hasłem, tym mniej ono właściwie znaczy. O tym, gdzie w fabrykach Volkswagena kończy się marketing, a zaczyna prawdziwa AI, rozmawiam z Marcinem Kanturskim, dyrektorem produkcji w zakładzie Volkswagen Poznań w Antoninku.
Jest środek nocy. Gdzieś w hali zatrzymuje się linia. Może to silnik, może łożysko, może sprężarka – szczegóły za każdym razem inne, scenariusz ten sam: telefon do kierownika UR, telefon do szefa produkcji, telefon do właściciela. Ktoś jedzie. Ktoś szuka części. Ktoś dzwoni do dostawcy. I wszyscy razem patrzą, jak kalkulator w głowie nieubłaganie dodaje – godzina przestoju, dwie godziny, pół zmiany. Zlecenia się piętrzą, klient czeka, harmonogram produkcji rozsypuje się jak domek z kart.
W dobie Przemysłu 4.0, sztucznej inteligencji i automatyzacji procesów kluczowe pytanie nie brzmi: „czy technologia działa?”, ale „czy wiemy, czego od niej oczekujemy?”. Odpowiedzialność za efekty nie leży po stronie systemu – leży po stronie tych, którzy go zaprojektowali, wdrożyli i codziennie na jego podstawie podejmują decyzje.
Czy zastanawialiście się kiedyś, ile razy dziennie słyszycie słowo „priorytet”? Piąta edycja Produkcyjnych meetupów odbyła się w WAGO ELWAG spółka z o.o. we Wróblowicach pod Wrocławiem i chyba dała odpowiedź gdzieś pomiędzy „praktycznie nigdy” a „kilka razy dziennie”. Kilkudziesięciu profesjonalistów z zarządzania produkcją spotkało się nie po to, żeby wysłuchać kolejnej prezentacji o lean maanagement, zarządzaniu czy efektywności, ale żeby wspólnie rozłożyć na części pierwsze największe bóle głowy współczesnej produkcji.
Nie bez powodu jubileusze często wiążą się z momentem zatrzymania. Niezależnie od tego, czy chodzi o urodziny, rocznicę, czy – tak jak w tym przypadku – dwudziestą edycję Kongresu Szefów Produkcji, coś nas ciągnie, żeby spojrzeć nie tylko w przyszłość, ale też wstecz. I zastanowić się: dokąd właściwie zmierzamy?
Zarządzanie to sztuka kierowania nie tylko zespołami czy organizacją, ale również umiejętność ewoluowania wraz ze zmianami w otoczeniu biznesowym i społecznym. Współczesny rynek pracy wymaga umiejętności dostosowania się do nowych wyzwań, a jednocześnie wykorzystania wartości, jakie niesie ze sobą tradycja.
Sukcesja to proces, który pozwala firmom zapewnić stabilność i kontynuację działalności w obliczu zmian personalnych na kluczowych stanowiskach zarządczych. Odgrywa ona ważną rolę w przedsiębiorstwach o różnej strukturze własnościowej, od firm prywatnych po duże korporacje i organizacje publiczne. Każda organizacja prędzej czy później stanie przed wyzwaniem sukcesji – czy to z powodu planowanej emerytury właściciela, chęci przekazania firmy w ręce kolejnego pokolenia, czy też w przypadku rozwiniętych organizacji z powodu budowania planów awaryjnych i konieczności przygotowania się na nieprzewidziane zdarzenia, które mogą wpłynąć na kadrę zarządzającą.
Produkcyjny meetup na stałe wszedł w kalendarz wydarzeń produkcyjnych. Trzecia odsłona (i nie ostatnia w tym roku) tego wydarzenia skierowanego do szefów produkcji i osób sympatyzujących z działem produkcji oDbyła się 18 października 2024 w jednym z zakładów Hager Group w Polsce – w Bieruniu. Kiedy pasjonaci i entuzjaści produkcji spotykali się po raz pierwszy, nikt nie myślał nawet, że odbędzie się kolejna edycja, a co dopiero, jak będzie ona wyglądała. Jednak po niespełna roku jesteśmy po trzecim wydarzeniu i znamy już termin czwartego meetupu, który będzie nie tyle podsumowaniem tego, co dotychczas, ile zaproszeniem do dalszego współtworzenia tego wyjątkowego eventu.
budowanie dobrego środowiska pracy jest podstawowym zadaniem przełożonych w fabrykach. Oprócz standaryzacji Masaki Imai uznaje stworzenie dobrego środowiska pracy za jedną z pięciu najważniejszych funkcji pełnionych przez nas, przełożonych, w zakładach produkcyjnych. Jak to w Continous Improvement bywa – nie chodzi tu o działanie doraźne, a o długofalową strategię funkcjonowania organizacji, która sprawdza się i przynosi wymierne skutki. Dlaczego zaangażowanie pracowników tak bardzo wpływa na wyniki? Czy nie wystarczy, że mamy dobrze ustandaryzowane procesy i każdy wie, co ma robić? Czy zaangażowanie kadry produkcyjnej faktycznie zmienia coś w kontekście wyników zakładów produkcyjnych?
Firmy produkcyjne (o zgrozo!), jak mało który biznes, są wyjątkowo odporne na zmiany technologiczne. Da się produkować części do najnowszych samochodów na obrabiarkach sprzed dwóch dekad. Można dozować leki na urządzeniach z mojego rocznika.